Słowo z Pustelni na 06.11.2022

"A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzewie, gdy Pana nazywa „Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją»."

Wiara w Zmartwychwstanie, robi się ciężka i nie do uniesienia,gdy człowiek zatrzyma się na zmysłach,gdy jego doczesność zawsze toczyła się w kole doświadczeń empirycznych! Dopóki nie zdecydujesz się wydostać ze szprych koła empiryzmu, nawet nie pytaj o Zmartwychwstanie.

Bóg, Jego Życie dla nas, staje się bliższe, staje się łaską, która Cię niesie, nawet bez zrozumienia, jeśli uznasz, że jest rodzaj poznania, do którego jeszcze nie masz sprawnych "narzędzi".Natomiast wszystkie uruchamiają się, w momencie przekroczenia doczesnego czasu i przestrzeni.

Ja nie wierzę w to, że człowiek najbardziej cielesny, nie ma momentów, w których choćby na ułamek sekundy,dociera do niego, że ma duszę!

Problem w tym, że mamy niesamowitą zdolność zagłuszania tego wymiaru naszej egzystencji.

Tylko cisza staje się przestrzenią na granie koncertu.

O ile bardziej zatem, staje się przestrzenią na jedyny i niepowtarzalny duet: Bóg i ja.

Bóg i my. 

Tłumaczenie na język hiszpański:

"Y que los muertos resucitan, esto también lo señaló Moisés donde se menciona la zarza, cuando llama al Señor "el Dios de Abraham, el Dios de Isaac y el Dios de Jacob". Dios no es el Dios de los muertos, sino de los vivos, porque todos están vivos para él".

¡Creer en la Resurrección, se hace pesado e insoportable, cuando uno se detiene en los sentidos, cuando la mortalidad de uno siempre ha estado en la rueda de la experiencia empírica! Hasta que no te decidas a salir de los radios de la rueda del empirismo, ni siquiera preguntes por la Resurrección.

Dios, su Vida para nosotros, se hace más cercana, se convierte en una gracia que te lleva, incluso sin comprender, si reconoces que hay un tipo de cognición para la que todavía no tienes "herramientas" viables.Por otro lado, todas se ponen en marcha, en el momento en que trasciendes el tiempo y el espacio temporal.

No creo que el hombre más corpóreo, no tenga momentos en los que, aunque sea por una fracción de segundo, se le ocurra que tiene alma.

El problema es que tenemos una extraña habilidad para ahogar esta dimensión de nuestra existencia.

Sólo el silencio se convierte en el espacio para interpretar el concierto.

Cuánto más, entonces, se convierte en un espacio para el único dúo: Dios y yo.

Dios y nosotros.

Słowo z Pustelni na 05.11.2022

"Nie możecie służyć Bogu i Mamonie!»

Słuchali tego wszystkiego chciwi na grosz faryzeusze i podrwiwali sobie z Niego.

Powiedział więc do nich: «To wy właśnie wobec ludzi udajecie sprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. To bowiem, co za wielkie uchodzi między ludźmi, obrzydliwością jest w oczach Bożych»."

Każdy sam decyduje, każdego dnia, każdej chwili, czy chce być obrzydliwością w oczach Boga, czy ludzi.

Czy dla tak bardzo Miłosiernego, kochającego Boga,może być w ogóle coś obrzydliwego? Coś,co Go odrzuca?

No może! Hipokryzja! 

Ale zawsze zachowanie, czyn, sposób życia, nigdy człowiek!

Ogólnie rzecz ujmując,ona najbardziej Go odrzuca w tych, u których nie powinien jej znajdować!

Hipokryzja ludzi wierzących, zawsze Go bardziej dotknie, niż zdeklarowanych ateistów!

Co wyzwala od rozwoju w nas hipokryzji?

Pragnienie,by podobać się wyłącznie Bogu i postępowanie uczciwe wobec samego siebie.

 Tłumaczenie na język hiszpański:

"¡No puedes servir a Dios y a Mammón!"

Los fariseos codiciosos escucharon todo esto y se burlaron de Él.

Así que les dijo: "Sois vosotros los que pretendéis ser justos ante los hombres, pero Dios conoce vuestros corazones. Porque lo que es grande entre los hombres es una abominación a los ojos de Dios'".

Cada uno decide por sí mismo, cada día, cada momento, si quiere ser una abominación a los ojos de Dios o de los hombres.

Para un Dios muy misericordioso y amoroso, ¿puede haber algo en absoluto abominable? ¿Algo que lo rechaza?

Bueno, tal vez. ¡Hipocresía!

Pero siempre un comportamiento, un acto, una forma de vida, ¡nunca una persona!

En general, lo rechaza más en aquellos en los que no debería encontrarlo.

¡La hipocresía de los creyentes, siempre le afecta más que la de los ateos declarados!

¿Qué nos libera de desarrollar la hipocresía?

El deseo de complacer sólo a Dios y de ser honesto con uno mismo.

Słowo z Pustelni na 04.11.2022

 „Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządzania, bo już nie będziesz mógł zarządzać”.

Wiara nie powinna z nas uformować "ciepłych klusek" i "mazgaji".Jeśli coś z tego w sobie dostrzegamy, raczej to zwiastun naszej niedojrzałości i nadmiernego rozczulania się nad sobą,niezależnie od wieku.

Bywa, że Jezus jest dla nas bardziej wymagający, ale tylko po to, aby nas zmobilizować do 

sprytniejszego podejścia do życia, do naszej przemiany, sposobu myślenia, spraw, relacji i świętości.

Jezusowe "zdaj sprawę", jeśli dotyka nas jeszcze tu na ziemi, jest lub ma szansę być, na naszą korzyść, zawsze to jest jeszcze czas,aby coś zmienić na lepsze! Dużo gorzej usłyszeć od Jezusa"zdaj sprawę", gdy już na nic nie mamy wpływu.

Czasami dobrze jest podpatrzeć zapał ludzi i ich starania,nawet jeśli wkładają go zupełnie w nie nasze cele. Ale ich zapał i spryt, może być lekcją, której oczekuje od nas Jezus. 

Tłumaczenie na język hiszpański:

"¿Qué es lo que he oído sobre ti? Da cuenta de tu administración, porque ya no puedes administrar".

Hay veces que Jesús es más exigente con nosotros, pero sólo para movilizarnos a

un enfoque más inteligente de la vida, de nuestra transformación, pensamiento, asuntos, relaciones y santidad.

El "dar cuenta" de Jesús, si nos toca todavía aquí en la tierra, es, o tiene la oportunidad de ser, para nuestro beneficio, ¡siempre es tiempo de cambiar algo para mejor! Es mucho peor escuchar de Jesús "dar cuenta" cuando ya no tenemos influencia en nada.

A veces es bueno ver el entusiasmo de la gente y su esfuerzo, aunque lo pongan completamente en la dirección equivocada. Pero su entusiasmo y astucia pueden ser la lección que Jesús espera que aprendamos.

Słowo z Pustelni na 03.11.2022

"Tak samo, powiadam wam, radość nastaje wśród aniołów Bożych z powodu jednego grzesznika, który się nawraca»."

Ani zagubiona owca nie zrobiła sama nic, by wrócić, ani drachma, by się odnalazła.W każdym z przypadków, to była wyłącznie miłość i dobra wola, Tego, który szukał i zadał sobie trud.

Zagubiona owca, nawet już odnaleziona, nie wróciła na własnych nogach do stada, była niesiona!

Dlatego nikogo nie spisujemy nigdy na straty, nikogo nie wykluczamy z łaski zbawienia Zostawiamy to Jezusowi, ufając, że On ma Swój czas i Swój sposób, aby wziąć w ramiona,to co mu uciekało nawet całe doczesne życie. 

Tłumaczenie na język hiszpański:

"Del mismo modo, os digo que hay alegría entre los ángeles de Dios por un solo pecador que se arrepiente".

Ni la oveja perdida hizo nada por sí misma para volver, ni la dracma hizo nada para encontrarse.En cada caso, fue únicamente el amor y la buena voluntad, de Aquel que buscó y se tomó la molestia.

La oveja perdida, incluso ya encontrada, no volvió por su propio pie al rebaño, ¡fue llevada!

Por eso nunca descartamos a nadie, nunca excluimos a nadie de la gracia de la salvación Lo dejamos en manos de Jesús, confiando en que Él tiene su tiempo y su manera de tomar en sus brazos, lo que se le ha escapado, incluso toda la vida mortal.

Słowo z Pustelni na 02.11.2022

"Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: «Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego». Po tych słowach wyzionął ducha."

Jedyna, najbezpieczniejsza metoda i sposób na własne odchodzenie i zmierzenie się z śmiercią ciała: oddać się, rzucić, wtulić z ufnością w ramiona Miłującego Ojca.

Ze śmiercią nikt nie będzie dyskutować ,gdy nadejdzie.

Z każdym dniem, rokiem,fakt Twojej i mojej śmierci,staje się bliższy.Dlatego tak ważne jest nie wiązać swego sensu i szczęścia życia wyłącznie ze swoim ciałem, bo ono ma misje skończoną i policzoną! Dotykając ciała zmarłej osoby, dłoni zimnej i bez życia jak marmur, zaczyna się to rozumieć aż do bólu.Rzeczy ludzkie są ważne i nasze ciało i jego potrzeby są ważne, ale naprawdę nie najważniejsze!

Przekraczając próg śmierci, czasowo bez ciała, idziemy na spotkanie z Bogiem z tym wszystkim, czym jesteśmy i zdążyliśmy być poza ciałem.

I jeśli całe nasze życie było wyłącznie obracaniem się w naszym cielesnym "ja", może się okazać, że nasza biedna dusza, zatracony duch, nie uniesie ciężaru nie istnienia jako "ja", pozbawionego sfery cielesnej i wymiaru czysto doczesnego.

Nie jesteśmy tylko ciałem.A życie nie kończy się po śmierci.

Niech nam te prawdy mocno wyryją się w naszej świadomości i mają wpływ na dalsze przeżywanie naszej doczesności.

 Tłumaczenie na język hiszpański:

"Entonces Jesús gritó en voz alta: "Padre, en tus manos encomiendo mi espíritu". Después de estas palabras renunció al fantasma".

El único y más seguro camino y método para el propio fallecimiento y para afrontar la muerte del cuerpo: entregarse, arrojarse, acurrucarse con confianza en los brazos amorosos del Padre.

Nadie discutirá con la muerte cuando llegue.

Cada día, cada año, se acerca el hecho de tu muerte y la mía, por eso es tan importante no asociar el sentido y la felicidad de la vida sólo con el propio cuerpo, pues éste tiene una misión terminada y contada. Al tocar el cuerpo de un muerto, una mano fría y sin vida como el mármol, uno empieza a entenderlo hasta el dolor.Lo humano es importante y nuestro cuerpo y sus necesidades son importantes, ¡pero realmente no es lo más importante!

Cruzando el umbral de la muerte, temporalmente sin cuerpo, vamos al encuentro de Dios con todo lo que somos y hemos conseguido ser más allá del cuerpo.

Y si toda nuestra vida ha girado únicamente en torno a nuestro yo corpóreo, es muy posible que nuestra pobre alma, nuestro espíritu perdido, no pueda soportar la carga de no existir como un yo, despojado de la esfera corpórea y de la dimensión puramente temporal.

No somos sólo un cuerpo. Y la vida no termina después de la muerte.

Que estas verdades se graben firmemente en nuestra conciencia y nos influyan para seguir viviendo nuestra mortalidad.

Słowo z Pustelni na 01.11.2022

 

Uroczystość Wszystkich Świętych 

"Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie»."

Nas wszystkich, już wszelkie obietnice drażnią. Zawiedli już wszyscy, a nawet nie rzadko my samych siebie.

Niespełnione obietnice,są drażliwym tematem dla każdego.Bolą i złoszczą jednocześnie, gdy wiemy, że ktoś nas oszukał, zmanipulował, żerował na naszej sytuacji.

Osiem błogosławieństw Jezusa, to osiem obietnic, bardzo konkretnych. Jezus wypowiedział je raz tylko.Upłynęło dużo czasu.

Moja decyzja życia, serca i rozumu, jest taka, że choćby mnie cały świat okłamał,oszukał, nadużył mojego dziecięcego zaufania, to jest Ktoś, kto poprostu jest inny i tego nigdy nie zrobi! Jest Ktoś, kto jak mi coś obiecał, to dotrzyma słowa! Oczywiście chodzi o Jezusa i Jego obietnice.

Czy ja mam chwilę zwątpienia,ktoś mnie zapytał?

Nie, już nie mam, choć wiem jak smakują, miewałam.Obecnie, czasami najwyżej coś lub ktoś, wprawi mnie w trochę dłuższe osłupienie, które potrzebuje otrzeźwić, patrząc na Krzyż tak długo, aż mi przejdzie. Ale nie mam wątpliwości, że Jezus mógłby mnie ,Ciebie lub kogokolwiek zwieść, okłamać i nie dotrzymać słowa obietnic! 

Więc jeśli cierpisz, - bo osiem błogosławieństw jest mową do tych co cierpią, co się męczą i zmagają,- to ja Ci mówię, wtulaj wszystkie te sytuacje w Jezusa, w Krzyż, w ciszę brzemienną Jego Obecnością, która się nigdy nie narzuca, nie jest tak oczywista, jak wszystko inne co wrzeszczy w tym świecie.Proś Jezusa, by uczył Cię podejmować szczęście w nieszczęściu i błogosławieństwo w tym, co trudne.Miej nadzieję, bo kiedyś wszystko to się skończy i Jezus wypełni na Tobie wszystkie Swoje obietnice! To się stanie!

Jest to tak wyzwalające, kiedy uczestniczę w pogrzebie, w stracie bliskiego, czasami w dramacie i tragedii , kiedy spoglądam na miliony grobów i kiedy sobie powiem: Jezu! Jak dobrze, że Ty nie kłamiesz! 

Uroczystość Wszystkich Świętych, jest dniem tych wszystkich,którzy już tego doświadczyli, że Jezus Ich nie zawiódł i nie okłamał,a ich starania o mądre przejście przez życie,zostały zauważone i odpowiednio nagrodzone.

Tłumaczenie na język hiszpański:

"Alegraos y regocijaos, porque vuestra recompensa es grande en el cielo".

Todas las promesas ya se están burlando de nosotros. Ya hemos sido defraudados por todos ellos, e incluso por nosotros mismos.

Las promesas incumplidas son un tema doloroso para todos nosotros, nos duele y nos enoja al mismo tiempo cuando sabemos que alguien nos ha engañado, manipulado o se ha aprovechado de nuestra situación.

Las ocho bienaventuranzas de Jesús son ocho promesas muy concretas. Jesús sólo las pronunció una vez. Ha tardado mucho en llegar.

Mi decisión en la vida, el corazón y la razón es que aunque el mundo entero me mienta, me engañe, abuse de mi confianza infantil, hay Alguien que es simplemente diferente y nunca hará eso. Hay alguien que, si me ha prometido algo, ¡cumplirá su palabra! Por supuesto, todo gira en torno a Jesús y sus promesas.

¿Alguien me ha preguntado si tengo un momento de duda?

No, ya no, aunque sé a qué saben, antes los tenía, ahora como mucho a veces algo o alguien me hace entrar en un estupor un poco más largo que requiere de sobriedad, mirando a la Cruz hasta que se me pase. Pero no tengo ninguna duda de que Jesús podría engañarme a mí o a ti o a cualquier otra persona, mentirme y no cumplir sus promesas.

Por eso, si estás sufriendo -porque las ocho Bienaventuranzas se dirigen a los que sufren, a los que agonizan y luchan- te digo que acojas todas estas situaciones en Jesús, en la Cruz, en el silencio preñado de su Presencia, que nunca se impone, no es tan evidente como todo lo que grita en este mundo.Pide a Jesús que te enseñe a aceptar la felicidad en la desgracia y la bendición en lo difícil.Ten esperanza, porque un día todo acabará y Jesús cumplirá todas sus promesas en ti. Sucederá.

Es tan liberador cuando asisto a un funeral, a la pérdida de un ser querido, a veces al drama y a la tragedia, cuando miro los millones de tumbas y cuando me digo: ¡Jesús, pues no mientes!

La solemnidad de Todos los Santos es el día de todos aquellos que ya han experimentado que Jesús no les ha defraudado y no les ha mentido, y que sus esfuerzos por caminar con sabiduría por la vida han sido reconocidos y recompensados en consecuencia.